Vorige week vrijdag avond was het lekker rustig, Nicole en Meike waren er niet. Nikki en ik waren aan het einde van de middag nog snel even de stad in gegaan. Ze ging haar zoontje Ryan ergens naar toe brengen en ik wilde graag een fles Amarula kopen, dus we zijn ook nog even de winkel in gegaan waar ik uiteindelijk met een tas vol met koekjes, snoep en chocola weer uit kwam. Daarna hebben we Pizza gehaald de lekkerste Pizza die ik ooit gegeten heb. En van de Amarula en vanille ijs hebben we een milkshake gemaakt wat echt geweldig lekker was. Dus het was een erg geslaagde avond.

Op de zaterdag hebben we in de ochtend geprobeerd gras te verzamelen voor in de hokken te doen. De jongens waren dit aan het snijden rondom de orphanage. Helaas was dit niet zo´n succes want het was niet veel en er zaten veel doornen in. In de middag zijn we op de quad het gamepark in geweest het was echt super leuk. Helaas zijn alle dieren in het game park zo´n beetje gestroopt. 10 jaar geleden liepen er nog giraffen ,sabel antilopen, een hoorde zebra´s en nog veel andere dieren rond. We hebben wel wat ontlasting van verschillende dieren gezien en ook van de zebra´s dus er zijn er nog wel een paar. Misschien dat ik nog een middag rustig daar ga rondlopen om te kijken of ik nog het één en ander aan dieren kan spotten. Daarna hebben Meike en ik nog wat foto´s gemaakt aangezien het Meike´s laatste dag was en ze graag met nog wat dieren op de foto wilde.
Toen we foto´s aan het maken waren en ik bij Mohillo één van de luipaarden zat, was ik niet helemaal goed aan het opletten, ik had al gemerkt dat hij iets rook aan mijn vest(waarschijnlijk honden voer), en heel stiekem tijdens het geven van een kopje tegen mijn hand had hij met zijn voortanden (zoals mijn lieve hond ook altijd doet) een stukje van mijn vest gepakt en trok dit vervolgens door de tralies waar zijn klauwen ook nog eens bij kwamen. Dus mijn mouw is flink gescheurd, aangezien ik hard terugtrok omdat ik natuurlijk niet wilde dat hij mijn hand er bij te pakken kreeg. Verder is het een geweldig luipaard en ben ik vanaf het begin al verliefd op hem, het is het grootste luipaard, en ik vind hem ook het mooiste. Hij ligt vaak op de rots in zijn kooi, maar als je aankomt lopen sluipt hij daarvan af gaat hij stiekem achter een boom zitten ( alsof je hem niet ziet) maar het is echt prachtig om te zien hoe hij sluipt en als je éénmaal bij zijn hek ben aangekomen springt hij te voorschijn alsof hij je aan wil vallen maar tegelijkertijd heel blij is en vervolgens geeft hij kopjes tegen het hek.

Zondag is Meike alweer vertrokken dus ben nu als enigste vrijwilliger op het moment. Het was een rustige het zonnetje scheen, maar het waaide hard. In de ochtend heb ik de jakhalzen en servals eten gegeven, ze krijgen extra voer gemengd met eieren en hondenvoer aangezien ze een beetje mager werden door het tekort aan vlees. Daarna heb ik weer takken gesleept voor de antilopen dus daar was ik wel weer even mee bezig. En geloof het of niet maar na een week was ook eindelijk de vijver van de goochelaars gevuld. Dus Annet hij is lekker schoon.
In de middag hebben we alle luipaarden bespoten met een vloeistof voor de teken wat af en toe best lastig mikken was aangezien ze erg bewegelijk kunnen zijn. We hebben de leeuwen ontwormd dit doen we door het ontwormingsmiddel te injecteren in vlees.
Ik heb het voer voorbereid voor de luipaarden en ook de jakhalzen en de servals weer maar nu ook met vlees erbij. Ook de luipaarden krijgen vlees gemengd met hondenvoer en 2 eieren. De luipaarden krijgen elke dag te eten maar zijn erg mager, om de één of andere reden verbruiken ze meer dan de leeuwen. Mijn uilen groeien ook maar door en door, ik denk dat de grootste al kan vliegen had hem van de week even mee naar buiten genomen en had zijn poten vastgehouden, maar hij heeft al behoorlijk wat kracht in zijn vleugels. Ze worden ook steeds schuwer, en willen bijna niet meer uit het tangetje eten, ik leg de laatste week ook het vlees op een steen neer zodat ze hun eten zelf moeten zoeken. De kleinste probeer ik nog wel wat bij te voeren maar ook hij wordt steeds lastiger.

Verder heb ik het de laatste dagen ook wel moeilijk, ik mis Rohan heel erg en begin misschien toch ook de luxe te missen. Ook ben ik onderhand 4 weken flink verkouden wat ook wel vermoeiend begint te worden. Ik heb nu 3 vrijwilligers zien aankomen maar ook weer lekker terug naar hun vriendjes zien gaan. Maar ik ben nu op de helft en denk dat het nu wel heel snel zal gaan.

We hebben Roxy één van de luipaarden dood in haar nachthok gevonden, we weten eigenlijk nog steeds niet hoe het is gebeurd, het kan zijn door het tekort aan vlees wat ze hebben gehad de laatste weken, (waardoor we afgelopen week al veel mee bezig zijn geweest om ze meer eten te geven doormiddel van hondenvoer en eieren), door de koude nachten, icm met het ontteken wat we daarvoor hebben gedaan. Ook Tebani, de zoon van Roxy in een ander hok zit, is sinds maandag slecht, hij was al heel mager en kreeg al extra voer, maar was erg wankel op de achterpoten en kon niet meer springen.

Op dinsdag toen we Roxy's kooi gingen schoonmaken en desinfecteren, ging ik tussendoor even naar Tebani om te kijken hoe het ging, en hoe hij liep met zijn achterpoten, ik zag namelijk dat hij zich had verplaats. Toen ik bij zijn hok aan kwam en ik hem riep, kwam hij richting mij, toen zakte hij door zijn poten, viel om en kreeg voor mijn ogen een epileptische aanval. Nu ben ik wel wat gewend met mijn werk, maar ik vond het heel moeilijk om buiten het hek te staan en niks te kunnen doen. Eigenlijk dacht ik van dit is het en ik zie hem voor mijn ogen sterven zonder dat ik iets kan doen, maar gelukkig kwam hij weer bij. Het is maar goed dat ik geen sleutels heb want anders was ik er meteen ingesprongen om hem van alles toe te dienen, zoals een lekker warm infuusje, misschien een spierversterker en een vitamine shot. Maar helaas zo werkt het niet met wilde dieren. Je kan vrij weinig doen, we hebben hem in de ochtend 2x wat suikerwater toegediend met ei en dat at hij goed op. In de loop van de middag had hij zich verplaats en was zelfs op een verhoging gesprongen. Aan het einde van de middag hebben we ook zijn voer, gemengd met vitamines en glucosewater. En ik hoop dat hij morgen nog leeft, maar ik zie het somber in.

Woensdag heb ik in de ochtend de verblijven van wat leeuwen schoon gemaakt. Met Tebani gaat het beter ik had het niet verwacht maar hij lijkt wat aangesterkt. Na het schoonmaken gingen we de stad in ik moest wat geld hebben en me visum moest verlengd worden. Helaas gingen we met Kevin de stad in en als je met Kevin de stad in gaat wordt er meteen een heel rondje gedaan waardoor je veel in de auto zit. We gingen om 11 uur weg en om half 4 kwamen we terug. Daarna ben ik nog anderhalf uur het game-park in gegaan om te kijken of ik wat dieren kon spotten maar heb helaas niks gezien.

Op de donderdag hebben we in de ochtend de apen ontwormd en Ryan het zoontje van Kevin en Nikki vierde zijn verjaardag. Nikki had een speurtocht gemaakt waarbij de kinderen in 3 groepen door het game-park en de opvang dingen moesten zoeken en opschrijven. Dus in de ochtend ben ik bezig geweest met het maken en uitknippen van plaatjes en verzamelen van aanwijzingen, daarna hebben zijn we op de quad gegaan en hebben we de aanwijzingen verstopt in het game-park en hebben we de route gemarkeerd met wat linten. Toen we daarmee klaar waren en de kinderen op weg waren, reden Nicole en ik rond op de quad om de kinderen goed op weg te helpen en te zorgen dat ze niet verdwaalden.

Vrijdag zijn Nicole, Kelsi, Melani en ik naar Masvingo gegaan, waar de ouders van Melani en Kelsi wonen. Het is een rit van 3 uur, het uitzicht was af en toe wel heel mooi en je bent vaak omringt door bergen. Ik heb nu ook meer gezien van het echte afrikaanse leven aangezien Bulawayo een grote moderne stad is hier in Zimbabwe. Tijdens de rit heb ik veel kleine dorpjes gezien van de lokale bewoners, kleine ronde huisjes met rieten daken, vee dat over de weg loopt en karren met ezels ervoor. Toen we in Masvingo aankwamen ben ik samen met Kelsi de stad even in geweest om die de bekijken, het was een klein maar druk stadje. De volgende dag zijn we naar Great Zimbabwe geweest Great Zimbabwe is de ruïne van een oude stad in Zimbabwe die ooit de hoofdstad was van een rijk dat zich mogelijk uitstrekte over wat nu Zimbabwe en Mozambique is.
De stad dateert van de periode tussen ca. 400 - 1450 na Chr., en bood in zijn glorietijd misschien plaats aan ongeveer 25.000 inwoners. De ruïnes liggen verspreid over een groot gebied en er waren drie gebieden waar we naar toe zijn gelopen het heuvel-complex. Om hier te komen moet je flink omhoog klimmen via een smal oud steen trappetje, het vallei-complex en the Great Enclosure wat waarschijnlijk de plek is waar de koning woonde. Daarna zijn we naar een waterdam geweest, wat echt heel erg mooi was. De zondag heb ik lekker in het zonnetje gezeten en zijn we in de middag nog heel even met de boot de waterdam op geweest. Vandaag zijn we weer terug naar Chipangali gegaan, waar ik nog maar een weekje ben. Het laatste weekje wordt ook lekker druk want Melani Nicole en ik gaan morgen weer op pad naar de Victoria Falls wat een rit van 5 uur is. In de falls blijven we ook 1 of 2 nachtje overnachten en op de terugweg gaan we naar Hwange National Park waar we ook blijven overnachten, dus ben op zijn vroegst vrijdag weer terug

Kusjes Viola